Spowiedź rekolekcyjna dla chorych.

Sakrament Chorych

(Spowiedź i Namaszczenie)

 

Poniedziałek: 8 – (Hołowczyce i Kolonia Płosków) – 1 ksiądz, 14 (Lipno, chybów, Franopol, Grzybów, Kamianka , Rzewuszki, Bużka, Kózki, Binduga, Klimczyce i Kolonia Klimczyce) – 3 księży. Wtorek: 14 – (Sarnaki, Chybów, Rozwadów i Mierzwice) – 2 księży

W Liście św. Jakuba czytamy: „Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana.  A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5,14).

Sakrament namaszczenia chorych winno się przyjmować wtedy, gdy życie chrześcijanina jest poważnie zagrożone z powodu choroby lub starości.

Co należy przygotować na wizytę kapłana w domu chorego?

  • W pokoju chorego powinien być przygotowany stół jak na wizytę kolędową kapłana tzn. biały obrus, krzyż i dwie świece, naczynie z wodą święconą i kropidło; talerzyk z tamponem waty dla otarcia palców z oleju świętego; może też być nieco soli tub kawałek chleba. Po obrzędzie Namaszczenia Chorych watę, sól i cytrynę należy bezzwłocznie spalić.
  • W miarę możliwości pokój chorego powinien być wywietrzony i posprzątany – przychodzi do niego Chrystus.
  • Należy zapewnić możliwość godnego przystąpienia do Komunii św. przez chorego – stół jest w tej sytuacji miejscem na rozłożenie korporału z Najświętszym Sakramentem. Po przyjściu kapłan składa Najświętszy Sakrament na stole.
  • Ponieważ sakrament namaszczenia chorych ma charakter wspólnotowypowinni w nim uczestniczyć wszyscy domownicy obecni w tym czasie w domu. W czasie spowiedzi domownicy opuszczają pokój, a po spowiedzi powracają do wspólnej modlitwy. W czasie spowiedzi chorego domownicy modlą się w drugim pokoju lub śpiewają eucharystyczne pieśni. Zwyczaj ten należy podtrzymywać.
  • Warto zapytać spowiednika, jaką zadał pokutę sakramentalną przy spowiedzi, aby móc ją potem choremu przypomnieć, a nawet wraz z nim ją odprawić. Jeśli nie zrobiliśmy tego wcześniej, to właśnie teraz możemy dać duszpasterzowi kartkę z imieniem i nazwiskiem chorego w celu adnotacji wizyty w parafialnej księdze chorych.
  • Jeżeli chory ze względu na swój stan zdrowia nie może przystąpić do Komunii św. /np. jest nieprzytomny/ należy o tym powiedzieć przy wezwaniu kapłana.
  • SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM! Jeśli wzywamy kapłana tuż po śmierci klinicznej, powiedzmy o tym kapłanowi. Wtedy kapłan przybywa nie z sakramentem chorym, a z modlitwą przy zmarłym.

Sakrament chorych jednoczy chorego z męką Chrystusa dla jego dobra oraz całego Kościoła; umacnia i pomaga w znoszeniu, cierpień związanych z chorobą czy starością w duchu chrześcijańskim; daje przebaczenie grzechów, gdy chory z powodu zbytniego osłabienia nie mógł otrzymać go w sakramencie pokuty; przywraca zdrowie, gdy jest niezbędne do zbawienia duszy; przygotowuje na przejście do życia wiecznego.

Najważniejszy udział w niesieniu ulgi choremu mają zawsze najbliżsi. To właśnie rodzina, krewni, prawdziwi przyjaciele oraz inni, którzy z jakiegokolwiek tytułu podjęli się opieki nad chorym, mają obowiązek moralny w porę poprosić kapłana, aby przybył udzielić mu sakramentu chorych.

Kto może przyjąć sakrament Namaszczenia Chorych ?

  • Człowiek znajdujący się w ciężkiej chorobie lub zagrożeniu życia. W tej sytuacji nie jest potrzebna żadna opinia lekarska, wystarczy, że opiekujący się osobą chorą lub mieszkający z nią uznają sami, że choroba jest poważna a sytuacja może mieć śmiertelne skutki.
  • Osoby w wieku starczym. Wiek ten to okoliczności, w których może dojść do nagłej śmierci i dlatego sam starczy wiek już jest argumentem do przyjęcia Namaszczenia Chorych.
  • Przed ciężkimi operacjami. Sam zabieg operacyjny może być zagrożeniem życia dla pacjenta dlatego przed zabiegiem także można przystąpić do Namaszczenia Chorych.