W ostatnie dni Adwentu w naszej powstającej świątyni zostały zainstalowane drzwi główne ukazujące scenę Jezusa Ukrzyżowanego. Można śmiało powiedzieć, świątynia zostało zamknięta. Przypominamy, że w tym roku zostały również wstawione dwoje drzwi bocznych, ukazując: św. Faustynę i św. Stanisława. 

Zapraszamy do podziwiania nowych drzwi. 

[Pokaz zdjęć]

Sakrament Chorych

(Spowiedź i Namaszczenie)

Poniedziałek: 8 – (Hołowczyce i Kolonia Płosków) – 1 ksiądz, 14 (Lipno, chybów, Franopol, Grzybów, Kamianka , Rzewuszki, Bużka, Kózki, Binduga, Klimczyce i Kolonia Klimczyce) – 3 księży. Wtorek: 14 – (Sarnaki, Chybów, Rozwadów i Mierzwice) – 2 księży

W Liście św. Jakuba czytamy: “Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana.  A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5,14).

Sakrament namaszczenia chorych winno się przyjmować wtedy, gdy życie chrześcijanina jest poważnie zagrożone z powodu choroby lub starości.

Co należy przygotować na wizytę kapłana w domu chorego?

• W pokoju chorego powinien być przygotowany stół jak na wizytę kolędową kapłana tzn. biały obrus, krzyż i dwie świece, naczynie z wodą święconą i kropidło; talerzyk z tamponem waty dla otarcia palców z oleju świętego; może też być nieco soli tub kawałek chleba. Po obrzędzie Namaszczenia Chorych watę, sól i cytrynę należy bezzwłocznie spalić.
• W miarę możliwości pokój chorego powinien być wywietrzony i posprzątany – przychodzi do niego Chrystus.
• Należy zapewnić możliwość godnego przystąpienia do Komunii św. przez chorego – stół jest w tej sytuacji miejscem na rozłożenie korporału z Najświętszym Sakramentem. Po przyjściu kapłan składa Najświętszy Sakrament na stole.
• Ponieważ sakrament namaszczenia chorych ma charakter wspólnotowypowinni w nim uczestniczyć wszyscy domownicy obecni w tym czasie w domu. W czasie spowiedzi domownicy opuszczają pokój, a po spowiedzi powracają do wspólnej modlitwy. W czasie spowiedzi chorego domownicy modlą się w drugim pokoju lub śpiewają eucharystyczne pieśni. Zwyczaj ten należy podtrzymywać.
• Warto zapytać spowiednika, jaką zadał pokutę sakramentalną przy spowiedzi, aby móc ją potem choremu przypomnieć, a nawet wraz z nim ją odprawić. Jeśli nie zrobiliśmy tego wcześniej, to właśnie teraz możemy dać duszpasterzowi kartkę z imieniem i nazwiskiem chorego w celu adnotacji wizyty w parafialnej księdze chorych.
• Jeżeli chory ze względu na swój stan zdrowia nie może przystąpić do Komunii św. /np. jest nieprzytomny/ należy o tym powiedzieć przy wezwaniu kapłana.
• SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM! Jeśli wzywamy kapłana tuż po śmierci klinicznej, powiedzmy o tym kapłanowi. Wtedy kapłan przybywa nie z sakramentem chorym, a z modlitwą przy zmarłym.

Sakrament chorych jednoczy chorego z męką Chrystusa dla jego dobra oraz całego Kościoła; umacnia i pomaga w znoszeniu, cierpień związanych z chorobą czy starością w duchu chrześcijańskim; daje przebaczenie grzechów, gdy chory z powodu zbytniego osłabienia nie mógł otrzymać go w sakramencie pokuty; przywraca zdrowie, gdy jest niezbędne do zbawienia duszy; przygotowuje na przejście do życia wiecznego.

Najważniejszy udział w niesieniu ulgi choremu mają zawsze najbliżsi. To właśnie rodzina, krewni, prawdziwi przyjaciele oraz inni, którzy z jakiegokolwiek tytułu podjęli się opieki nad chorym, mają obowiązek moralny w porę poprosić kapłana, aby przybył udzielić mu sakramentu chorych.

Kto może przyjąć sakrament Namaszczenia Chorych ?

• Człowiek znajdujący się w ciężkiej chorobie lub zagrożeniu życia. W tej sytuacji nie jest potrzebna żadna opinia lekarska, wystarczy, że opiekujący się osobą chorą lub mieszkający z nią uznają sami, że choroba jest poważna a sytuacja może mieć śmiertelne skutki.
• Osoby w wieku starczym. Wiek ten to okoliczności, w których może dojść do nagłej śmierci i dlatego sam starczy wiek już jest argumentem do przyjęcia Namaszczenia Chorych.
• Przed ciężkimi operacjami. Sam zabieg operacyjny może być zagrożeniem życia dla pacjenta dlatego przed zabiegiem także można przystąpić do Namaszczenia Chorych.

   2 grudnia b. r. 50 osobowa grupa dzieci i młodzieży pod czujnym okiem opiekunów i ks. Grzegorza uczestniczyła w pielgrzymce Andrzejkowej. Pierwszym punktem naszego wyjazdu był Białystok i tamtejszy Park Trampolin „Jumper”. Trampoliny to dobry sposób aby poprzez wysiłek fizyczny i zabawę oderwać się (dosłownie i w przenośni) od zajęć codziennych i miło spędzić czas bawiąc się poprzez skakanie.

   Po potach wylanych na trampolinach udaliśmy się posilić nadwątlone wysiłkiem fizycznym ciała. Oczywiście wybór padł na Mc Donald ‘s.

   Po posiłku dla ciała przyszedł czas na posiłek dla ducha. Wracając z Białegostoku zatrzymaliśmy się w Bielsku Podlaskim w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Tutaj zostaliśmy serdecznie przywitani przez kustosza ks. Dariusza Kujawę. Ks. proboszcz przybliżył nam historię pomnika Katyńskiego. Następnie udaliśmy się do Sanktuarium, gdzie dowiedzieliśmy się o Jezusie Miłosiernym, poznaliśmy historię obrazu Jezusa Miłosiernego, który znajduje się w Sanktuarium i którego kopia peregrynuje po naszej sarnackiej parafii.

   Następnie uczestniczyliśmy w Eucharystii, w której przez wstawiennictwo Jezusa Miłosiernego polecaliśmy nas samych i nasze rodziny. Ks. Grzegorz odprawił Msze Świętą w intencji naszej wspólnoty pielgrzymkowej i naszych rodzin. Możemy śmiało powiedzieć, że Boże Miłosierdzie to swego rodzaju „Trampolina do Nieba”.

   Po krótkiej adoracji Najświętszego Sakramentu udaliśmy się w drogę powrotną do naszych domów. Wracając na paciorkach różańca podziękowaliśmy i poleciliśmy przez wstawiennictwo Maryi całą naszą wspólnotę pielgrzymkową.

   Dziękując Bogu za czas spędzony na zabawie i modlitwie w sposób szczególny pragniemy podziękować naszym opiekunom: Jolancie Chromiec, Agnieszce Głuchowskiej, Mateuszowi Stefaniukowi i ks. Grzegorzowi którzy dbali o nasze bezpieczeństwo. Czekamy na kolejne wspólne wyjazdy. 

    Zapraszamy do fotorelacji.

[Pokaz zdjęć]

1234►